من بر سر سفره افطار سیر میشوم...!؛ روایت کامل

اگر قصد دارید از آخرین وضعیت «من بر سر سفره افطار سیر میشوم...!» مطلع شوید، این گزارش مهم‌ترین اطلاعات منتشر شده را در اختیار شما قرار می‌دهد.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

خدای مهربانم، ماه مهمانیت رو به پایان است...

و چشمان من گریان فراق امام زمانم،اگر چه در بندگیت کوتاهی کردم،

اما تو کریمی و من عبد فقیر،

و بنده ات تو از تو حاجت میخواهد...

به اضطرار قلب عمه جانم زینب در بالای گودال قتلگاه،

به اضطرار مولایم علی (ع) در فراق مادرم فاطمه(س)

به خجلت سکینه از ابالفضل، به گلوی خشک علی اصغر

تو را قسم میدهم، ای خدای بزرگ من...!

امامم،

امام زمانم را میخواهم، بس است دیگر انتظار... تعجیل قرار بده، در امر فرج مولایمان

دلم از غریبی و مظلومی امامم سخت گرفته است،

یعنی امام من، در این روز و شبهای ماه رمضان کجاست؟

دراین ایام که شهادت مولایمان علی(ع) بود ، از مظلومیت مولا گفتند،

وما سخت غمگین میشویم وحسرت میخوریم،

 که ای کاش در آن زمان بودیم تا یاری حضرت میکردیم...

ولی در زمان ما مظلوم دیگری هم هست...

که ما شیعیان هنوز او را آنقدر نخواسته ایم که زمان ظهورش برسد!

خدایا قلبم میسوزد...

برسر سفره افطار که مینشینم...

دراین گرمای تابستان وقتی درفضای خنک خانه استراحت میکنم...

قلبم میسوزد وقتی به این می اندیشم:

یعنی امام من کجاست؟

من بر سرسفره افطار سیر میشوم ،

ولی آیا امامم غذایی دارد برای خوردن؟

من در خنکای خانه ام آرام میگیرم، ولی  آیا مهدی زهرا ،

جایی را دارد برای استراحت؟

و آن وقت است که از شیعه واقعی نبودن خود خجالت میکشم،

خجالت میکشم ،

که آنقدر گناه کردم و دل مهدی فاطمه(س) را شکستم،

که راهی نگذاشتم تا امام غریبم

حتی یک افطار بتواند مهمان خانه ام شود...

آه ای امام غریب من...

من

هی گناه میکنم وگناه پشت گناه، و تو هی غصه میخوری و دعا پشت دعا